Donderdag 6 november was het weer tijd voor een spetterend optreden van SOL. Vanaf
de donkere parkeerplaats lonkte de warmverlichte ingang van De Venloene. Binnen, in
de “huiskamer” zat het al goed vol.

Het was dan ook niet zomaar een concert: naast een
goedbezet SOL (een voordeel van de donderdagavond die iedereen toch altijd al in zijn
agenda heeft staan) was er vandaag een heuse primeur! Na maandenlange
voorbereiding met bloed, zweet en tranen (of was het eigenlijk slechts twee keer
repeteren?) zou vanavond het obscure klarinetkwintet “K3+2” haar opwachting maken
met een afwisselende selectie van lichte kamermuziek en pakkende hits.
Klokslag 19:30 werd afgetrapt. Terwijl het overijverige personeel van De Venloene nog
druk bezig was met heerlijke koffie en koekjes nam Bernadette het woord en
presenteerde op vakkundige wijze het programma van de avond, waarna de klarinetten
met z’n vijven mochten aftrappen. De vrolijke muziek met de prachtig door elkaar
lopende partijen was een hele leuke aanloop naar en aanvulling op het opleidingsorkest.
Dat nam het stokje over met een drietal stevige stukken, te beginnen met de paso-doble
“Pep el Mestre”. Dat er niet gedanst werd zal vooral met de gemiddelde leeftijd van het
publiek te maken hebben gehad; aan de kwaliteit van de uitvoering lag het zeker niet!
Er werd vervolgd met de filmklassieker “La Vita è Bella” en het oude gospelnummer “Just
a Closer Walk with Thee”. Allebei nummers met een heel tweeledig gezicht, wat onder
leiding van dirigent Bruno Alonso in beide nummers prachtig werd uitgevoerd. Met
speciale dank aan invalsaxofonist (Sil) die de solopartijen in A Closer Walk heerlijk wist
neer te zetten.
Na de pauze was de beurt weer aan K3+2, die hun setlist goed hadden gekozen. Door te
eindigen met opzwepende klassiekers als “Oh When the Saints Go Marching In” en “The
Entertainer” kregen ze de handjes in de zaal flink op elkaar. SOL sloot vervolgens de
avond af met een drietal heerlijke medleys die voor het publiek duidelijk een feest der
herkenning waren. Het mysterieuze “The Enchanted Forest” wat in het
programmaboekje stond bleek niets minder dan een aaneenschakeling van
Eftelingklassiekers te zijn, en “Grease” en “Beatles Gold” kon bijna iedereen in de zaal
zachtjes meezingen. Die bekendheid droeg natuurlijk zeker bij aan de goede sfeer, maar
het mag ook gezegd dat SOL buitengewoon goed in vorm was. Een extra dikke dankjewel
aan Bernadette, Noor, Valérie, Victor en Maria voor hun leuke kwintetinitiatief. Tel daarbij
op de liefdevol geserveerde hapjes en drankjes, et voilà: het recept voor een zeer
geslaagde avond voor werkelijk iedereen in de zaal, orkest en publiek. Doen we graag
nog eens!