Zondagmorgen. Stralend weer. Ons reisbureau H & M had een plan. Half tien verzamelen bij de Wetering. En na de fietstocht verzamelen bij de veer.

De veer ? Ja, de veer. Aantal jaren terug was er een reclame op radio en tv. De Efteling, tot dan een seizoensattractie, bleef voor altijd open. Deze blijde gebeurtenis wordt voor de ingang gememoreerd met een prachtig monumentje, voorzien van een schrijvende veer. En met dit heerlijke najaarsweer verzamelen zich kennelijk nogal wat wachtenden bij de veer.

SOL en SPE, met hun jaarlijkse uitje, gingen naar de Efteling. Dat feest was om bekende reden helaas een paar jaar uitgesteld. We liepen met een groepje naar binnen, regelrecht naar de Baron. Ooit, na een paar ritten in het eerste jaar was het in mijn beleving geen leuke attractie en ik was hier natuurlijk de enige afwijkeling. Gaf me wel de mogelijkheid om te gaan lopen, te kijken en te aanschouwen. Kom ik toch gewoon een paar nog levende senioren tegen. Hoe ze het vonden hier ? Ja, loop een rondje, pik een terrasje en kijk hier en daar wat rond.

Was ik althans daar niet zo ongewoon.

En het is ook een prachtig park. Weergaloos. Eentje van onze groep had echter het sprookjesbos nog nooit gezien. Dat werd ter plekke rechtgezet. Een hele meute begeleidde haar. En kreeg alle details van alle sprookjes heel behoorlijk uitgelegd. Weet u het nog ? Snurkende koks, dwergen, wolf, prinsessen. Het verhaal van Slimme Toon. Een tragisch meisje met haar zwavelstokjes. Wat dacht u van een prins, slim verkleed als kikker. Als die door een, natuurlijk wél wakkere, mooie prinses wordt gekust . . .

De bob is gesloopt, Max en Moritz zijn er voor in de plaats gekomen. Daar moest ik volgens mijn familie een keer in. Een vrolijke dubbele achtbaan met een magnifieke uitstraling van het station. En een vernuftig aangeklede inrichting van het gebouw als werkplaats, als een laboratorium. Gezien de herkomst van het bijbehorende verhaal hangt er een hele partij koekoeksklokken. Waarom moest ik er zo nodig in ? Rechtsonder hangt de klok, afkomstig van m’n broer.

En allicht, de stoomtrein. Een lust voor ogen en oren om die rond te zien tuffen. Even terzijde, voor de herhalingslessen van de BHV kunnen we geregeld een keer in de Efteling terecht. En daar verloochenen ze waarlijk hun afkomst niet. Ze zetten de les indrukwekkend in scene: trein gestrand op de overweg. Vrachtauto er tegenaan. Fiets eronder. Ernstig gewonde en geschrokken lotusslachtoffers. Reanimeren ! Niet van dat kinderachtige ! Gewoon fotogeniek.

De lunch, zoals heel de dag, geregeld door ons reisbureau, was puik voorbereid. Bij de rups werd die geserveerd. Ik vond het gezelschap enigszins laat terug, maar ze waren me niet vergeten.

Later dienden we de Fata Morgana te bezoeken. Begonnen we met een half uur wachttijd. Schoot tenslotte eigenlijk toch nog best op. U kent deze kleurige wereld natuurlijk al lang. Ik zal u dan verder ook maar niet met onze beleving vermoeien.

Volgens deelnemers was het een gezellige, super fijne, leuke, heerlijke, helemaal perfecte, zonnige dag. Snapt u. Tot een volgende keer, Ton van Helvert



Dagje Efteling
Op zondag 16 oktober zijn SOL en SPE naar de Efteling gegaan. Dit was een
leuk uitje voor jong en oud en we hebben allemaal genoten van het dagje
weg. Hier zijn 2 leden van SPE om hun ervaring van het dagje weg te delen.
Giedo
Ik had al een maand zin gehad in dit uitje dus toen de dag er eindelijk was. Had
ik er ook veel zin in. Toen ik daar aankwam zag ik een gigantische menigte voor de ingang staan dus toen wist ik al dat er veel lange rijen zouden zijn. Maar dat
maakt me niet zoveel uit want ik was met veel leuke mensen. We hadden
afgesproken om 12:30 voor de lunch. We hadden best veel attracties gedaan
voordat we naar de smulpaap moesten om te gaan. Daarna waren we
doorgegaan met de dag toen we te horen kregen dat mijn zusje haar telefoon
had verloren in de baron. Alleen ze was het park al uit en kon er niet meer
terug in. Dus toen was ik met een vriend van mij tot acht uur gebleven om dan
te zoeken want dan zouden ze de baron stil zetten zodat wij zouden kunnen
zoeken. Na een lange dag van lol was het tijd om te gaan zoeken. Alleen omdat
we geen precieze locatie hadden van de telefoon wilde ze ons er niet in laten.
Dus toen gingen we langs de randen zoeken maar helaas niks gevonden.
Mees
Ik vind het uitje heel leuk, want het was heel gezellig met giedo en Lianne. Ook
was het fijn dat het dicht bij was zodat we niet echt een lange reistijd hadden.
Verder was het in het begin een beetje chaos want veel mensen praatte door
elkaar heen en de helft van de groep was bij de fietsenstalling aan het wachten
terwijl de andere helft bij de veer wachtte, maar toen we eenmaal binnen
waren was het hartstikke leuk en het was ook fijn dat de oudere kinderen door
mochten zolang ze wilden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *