Het is vrijdag 12 april, de zon schijnt en ik open de poorten van Hubertushof aan de Klokkenlaan. Vanaf het begin van dit jaar repeteren SPE en SOL hier en worden ook een aantal muzieklessen van Stichting Muziekopleiding Loon op Zand gegeven op deze locatie.

Super fijn dat we een locatie gevonden hebben in het dorp waar we meer dan welkom  zijn! Vandaag geen tijd om te repeteren, er moet gesjouwd worden. Ik heb een aantal ouders opgetrommeld om het slagwerk te verhuizen naar de Vlinderboom. Het tweede koffieconcert van dit jaar staat voor aanstaande zondag op de planning. Om niet alles op het laatste moment aan te laten komen (lees: om op zondag niet al te vroeg mijn bed uit te moeten), is besloten om vandaag alles in alle rust klaar te zetten. Hulde aan de helpende handen, dank jullie wel!

Het slagwerk staat klaar op het podium, de aula is ingericht, de koelkast gevuld en alle kopjes staan klaar. Voldaan trek ik de deur van de Vlinderboom achter mij dicht. Geen zenuwen, geen slapeloze nachten meer over het vervoeren van de grote instrumenten. So far so good…, er is geen slagwerk gesneuveld bij het vervoeren, het eerste koffieconcert is vlekkeloos verlopen, dat zal nu ook wel het geval zijn. Maar toch, er klopt iets niet, ik weet alleen niet wat…

Het weekend is begonnen, terwijl er in keuken gerommeld wordt met de potten en pannen plof ik op de bank. K…! Ineens schiet mij te binnen dat ik helemaal vergeten ben de sleutel van de Vlinderboom op te halen… Wat nu? Een belletje, een appje… O jee, ik krijg niemand te pakken. Even later is het verlossende antwoord daar. De directrice van de Vlinderboom komt zondagochtend met alle liefde en plezier voor ons openen. Scheelt mij toch weer een slapeloze nacht. Mijn dank is wederom heel groot!

Zondagochtend, de deur is geopend, Bernadette duikt de keuken weer in om koffie en thee te zetten en langzaamaan komen de leerlingen binnendruppelen. Het is aandoenlijk om te zien hoe ieder zijn eigen weg vindt in het omgaan met de opkomende zenuwen. Trillende handen en knieën zijn zelfs zichtbaar.

Om 10.30 start het SPE met de eerste klanken van ‘Conquest of Paradise’ op zowel gestemd als ongestemde slagwerkinstrumenten. (En nee, dat klinkt niet vals! Op gestemde slagwerkinstrumenten kun je melodieën spelen, denk aan een marimba, xylofoon of klokkenspel. Op ongestemde slagwerkinstrumenten worden de ritmes gespeeld, denk o.a. aan een floortrom, snaredrum of grote trom.) Als ik later een aantal ouders spreek, hoor ik alleen maar complimenten over het SPE en Bas de dirigent, die ook docent is van alle leerlingen die optreden vandaag. De melodische klanken hebben het publiek aangenaam verrast. Het was niet alleen maar ‘een bak herrie’ waarin ritmes de boventoon voerden. Het SPE sluit af met het stuk ‘Vila Volta’, bekend van de Efteling. In de korte pauze die volgt wordt het podium omgebouwd. De slagwerkinstrumenten van het SPE maken plaats voor 2 drumstellen, een grote en een kleine.  

Om de beurt nemen alle elf leerlingen plaats achter het grote drumstel. Ze hebben zelf een muzieknummer uitgekozen waarbij ze de drums voor eigen rekening nemen. De muziekkeuze is divers, we kunnen genieten van o.a. “Stressed out, War, Under pressure, 25 nachten en On top off de world”.

Een diverse groep leerlingen met allemaal dezelfde passie; drummen! De een heeft lichtgevende stokken bij zich, de ander komt zelf nauwelijks boven het grote drumstel uit. Ouders, opa’s, oma’s en andere belangstellenden genieten zichtbaar. Het is aandoenlijk om te zien hoe de hele familie meebeweegt met het ritme als hun idool mag optreden. Sommigen proberen zelfs op afstand te seinen dat er iets langzamer gedrumd mag worden. Andere leerlingen tikken zachtjes mee op de tafel of hun benen en creëren hun eigen ritmes en roffeltjes op de maat van de muziek. Bas, de slagwerkdocent zit achter het kleine drumstel, ook hij kan niet stilzitten, heel soms slaat hij even mee om de leerling weer even op weg te helpen, hij geeft ze vertrouwen in hun eigen kunnen. Na de eerste maten zie je de zenuwen verdwijnen en gaan ze op in de muziek.

Het was wederom een mooie muzikale en ritmische ochtend. Stilzitten was onmogelijk! Ben jij nu ook iemand die niet stil kan zitten en vaak met je bestek (of iets anders) op tafel slaat tot grote ergernis van je ouders? Wellicht zit het in je bloed en kun je er iets mee doen! Je bent van harte welkom om een proefles slagwerk of een proefles op een blaasinstrument te volgen. Neem hiervoor vrijblijvend contact met mij op.

Muzikale en ritmische groeten, namens iedereen van Stichting Muziekopleiding Loon op Zand,

Marijke van Esch

stichtingmuziekopleidingloz@gmail.com